با نام خداوندگار بخشاینده ی مهربان می آغازیم.

الم(رموزت از آن توست و آخرین فرستاده ات که نامش احمد است)

این کتابی است بی هیچ شک،برای هدایت پرهیزگاران.

آدمیانی که رموز غیب را بر خود باورانیده اند و نیز نماز به پا می دارند و از آن چه سهمشان از عرش است فرشیان را انفاق می کنند.

آفریدگانی که باور آرند به آنچه تو محمد،و رسولان پیش از تو حامل آن بو ده اید؛آنانی اند که به جهانپایان مومنند.

این آفریدگان از عشق خداوندگار خویش به سلامت رهرو اند و اینان به راستی رستگارن عالمند.

چون می دونم که کار فوق العاده حساسیه.

اما ترجه ی ادبی قران همیشه یکی از دلمشغولیام بوده.

من رو از نظراتتون حداقل در این زمینه محروم نکنین.

می خوام این کار رو فعلا رو سوره های کوتاه ادامه بدم.

به امید خدا

با نام خداوندگار بخشاینده ی مهربان می آغازیم.

گفتار کن:پناه می جویم به آفریدگار این صبح آفرینگون.

پناهندگیم از بدکرداری دیوصفتان و ددمنشان است.

پناهندگیم از تاریکی شبهایی است ستمگر.

پناهندگیم از افسونگری زنانی است هزار چهر که به جادو در گره ها می دمند.

پروردگارا پناه می جویم از بدخواهی آنانی که هنگامه آتشگون رشک و حسد برافروزند.